W kręgach emigrantów Gruzja jest uważana za podatkową tajemnicę poliszynela, a sedno modelu rzeczywiście jest atrakcyjne: Gruzja opodatkowuje osoby prywatne według zasady terytorialności. Oznacza to, że sięga wyłącznie po dochody ze źródeł gruzińskich; prawdziwe dochody zagraniczne — w tym zyski kapitałowe na zagranicznym rachunku papierów wartościowych, zagraniczne dywidendy i odsetki — pozostają u prywatnego inwestora będącego rezydentem Gruzji co do zasady wolne od podatku (0 %). Gruzińskie dochody ze źródeł krajowych podlegają podatkowi dochodowemu flat w wysokości 20 %.
Na początku rozstrzygają trzy kwestie. Po pierwsze: z perspektywy D-A-CH Gruzja jest państwem trzecim — brak swobody przepływu w UE i automatycznego prawa pobytu (choć przepisy pobytowe są bardzo liberalne dla wielu narodowości). Po drugie: z Niemcami, Austrią i Szwajcarią obowiązują umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO). Po trzecie: szeroko reklamowany status małego przedsiębiorcy z 1 % podatku ryczałtowego jest dla aktywnego tradera papierów wartościowych z reguły właśnie niedostępny — transakcje finansowe i na papierach wartościowych należą do wyłączonych rodzajów działalności (szczegóły w sekcji o dochodach z tradingu).
⚠️ To nie jest doradztwo podatkowe. Ten rozdział stanowi rzeczową orientację, a nie zastępuje indywidualnej porady. Kluczowe pytanie w Gruzji nie brzmi „jaka jest stawka”, lecz czy dochód uznaje się za zagraniczny (0 %), czy za pochodzący ze źródła gruzińskiego (20 %) — a ta kwalifikacja wcale nie jest oczywista przy aktywnym handlu prowadzonym z Gruzji. Przed każdym krokiem skonsultuj się ze specjalistą, który zna aktualną praktykę gruzińską oraz kraj pochodzenia.